Beschrijving van een rotdag met een leuk staartje om half 12 's avonds

Ergens is er iets mis gegaan met het idee dat ik hier semi-serieus ging doen en al m'n randomness in m'n Day Zero blog zou gooien - ik gok dat het fout ging zo rond de tijd dat ik een hele periode niets met Day Zero deed en ik toch ergens random moest doen. Het is weer eens veel te laat en ik zou in bed moeten liggen, maar bedden zijn zo saai. Daarnaast hebben kleren en boeken en knuffels en een deken mijn bed zo gebarricadeerd dat er nu in gaan liggen bijzonder pijnlijk zou zijn. Niet dat je überhaupt ín je bed ligt, dan zou je hartstikke stikken, je ligt op je bed, onder je deken. Puh xD

Vandaag was een ongelofelijke kwalitatief uitermate teleurstellende dag, gewoon omdat het zo was. Ik werd al chagrijnig wakker omdat het geen vrijdag, zaterdag of zondag was (mijn eerste gedachten vandaag waren ongeveer letterlijk: 'Wow, wat heb ik vaag gedroomd. Welke dag is het eigenlijk? Vrijdag? Nee. Zaterdag? Ook niet. Zondag? Nee. Maandag? Kut, maandag.') Toen was ik zwaar op tijd op school, maar ik was wel chagrijnig en al m'n vriendinnen ook, wat lekker werkte, want we werden dus niet echt minder down van elkaar. Toen had ik een nutteloos uur geschiedenis, waarin ik gelukkig wel voor mezelf kon werken en best veel voor elkaar heb gekregen voor m'n PO. Daarna had ik een nutteloos en onverwacht tussenuur, toen had ik muziek. Muziek was een ramp, omdat ik chagrijnig was en we toen ook nog een rotopdracht kregen en mijn lichaam besloot dat dit hét moment was om een bom stress, verdriet, boosheid, bezorgdheid en irritatie eruit te gooien, zodat ik uiteindelijk huilend naar de wc liep, op de voet gevolgd door 2 hele bezorgde vriendinnen, waarvan 1 ook elk moment kon beginnen met huilen, omdat zij zich ook zo rot voelde. Toen had ik pauze, wat op zich oké was, toen had ik Grieks, waar ik wel weer vrolijk van werd en toen had ik filosofie, waar ik weer een beetje wegzakte. Weer pauze en toen besloot een leiding-persoon opeens dat we ons wél aan de regels moesten gaan houden en ging ze iedereen wegsturen van de verdiepingen, waar ik zwáár chagrijnig van werd, want ik wordt chagrijnig als ik niet op de eerste verdieping in het eerste leshuis mag/kan eten, helemaal als het zo dwingend verboden wordt en als het om een belachelijke, nutteloze, onuitvoerbare regel is. Daarna had ik economie, waar ik letterlijk bijna in slaap viel van... de slaap. Vervolgens door naar aardrijkskunde, waar mijn chagrijnigheid een toppunt bereikte, voorál met medewerking van mijn aardrijkskundedocent die blijkbaar ook zijn dag niet had en stomvervelend deed, zodat ik en de vriendin die zich ook zo kut voelde uiteindelijk echt dingen-naar-zijn-hoofd-smijt-neigingen kregen en even later gewoon stikchagrijnig met boeken knalden en boos naar hem keken en weigerden nog sociaal te doen. Toen Engels, wat wonderbaarlijk genoeg goed was voor m'n humeur. Naar huis gefietst, nog even chagrijnig naar paardrijden gegaan en toen op het meest geniale paard OOIT gezeten, waardoor ik helemaal blij was aan het einde van de les en dat heb ik de rest van de avond volgehouden, omdat ik geen zin meer had in chagrijnig zijn en mezelf dus dwong. Huiswerk gemaakt (zoals gewoonlijk weer eens rond half 10 begonnen terwijl ik eigenljik om 10 uur moest slapen) en geMSNt. En geblogd dus nu. En nu ga ik slapen, want ik ben moe. Hopen dat morgen leuker wordt 0=)

Wow, wat een chagrijnige blog. Ach ja, waarheidsgetrouw. Lalala. Nighty-nighty!

Als je opgevrolijkt wilt worden: http://weburbanist.com/2008/01/24/more-unusual-art-from-everyday-materials-16-post-it-note-pranks-sculptures-and-murals/ & http://www.zubbles.com/! Het bewijs dat mensen best wel geniale ideeën kunnen hebben =D